Bunun için öncelikle elinizdeki analytics kodunun son sürüme ait olması gerekiyor. Harici bağlantılara (başka siteye yönlendirme, dosya indirtme,  video kontrolleri v.b.) şu kod yardımıyla istatistik atayabiliriz:

onClick=”_gaq.push(['_trackEvent', 'Kategori Adi', 'Olay', 'Baslik']);”

Örnek kullanımlar:

Dosya indirme: <a href=”harici.dosya.zip” onClick=”_gaq.push(['_trackEvent', 'Indirmeler', 'Indir', 'KullanimRehberi.pdf']);”> Rehberi indir …</a>

Video oynatma: <a href=”javascript:Play(mesela);” onClick=”_gaq.push(['_trackEvent', 'Video Oynat', 'Yurut', 'TanitimFilmi']);”> Filmi Yürüt </a>

Başka siteye bağlantı: <a href=”http://www.birazoku.com” onClick=”_gaq.push(['_trackEvent', 'Reklam', 'Buyuk Banner', 'Birazoku.com']);”> Filmi Yürüt …</a>

Örnekler çoğaltılabilir. Google Analytics kodunun yerleştirilemediği dosyaları, harici bağlantıları ile ilgili istatistikleri böylece hesabımızda bulunan Etkinlikler (Event Tracking) başlığı altında görüntüleyebiliriz. Unutmayın, bunu sağlamak için Analytics kodunun sayfanızda yer alması gerekiyor.

Kaynak: http://support.google.com/googleanalytics/bin/answer.py?hl=tr&answer=55527

.gsc-adBlock, .gsc-adBlockVertical { height:0px !important; overflow:hidden !important; display:none !important}

İşte bu kadar! Google’daki arkadaşlar bu açığı bakalım ne zaman kapatacaklar :)

En son olarak Fireworks 8 sürümünü indirmiş ve “hadi bir kurcalayayım” demiştim. Sağolsun Erkan’ın da yoğun teşvikleri sayesinde şöyle bir göz gezdirdim ama bu gördüğüm Fireworks son gördüğümle alakasız bir şeydi. Heyecanlandım.

Photoshop biliyorsanız, aslında bakarsanız herhangi bir grafik işleme programına hakimseniz bir çok programın arayüzü birbirine benzer. Benzer işlevleri gören programları kendi kendinize öğrenmeniz çok zor değildir. İnternet de yeteri kadar kaynak barındırıyor, haliyle. Yaşasın Google amca! diye haykırdığımız da çok olmuştur. Elbette Google’ı seviyoruz :)

Konuyu dağıtmayalım efendim, değil mi? Ben burada önceleri Photoshop hayranı iken nasıl Fireworks müptelası olduğuma değineceğim biraz…

Photoshop harika özellikleri sayesinde dilimize yerleşmiş bir deyim oldu bile. (Bkz. Sana bi fotoşop lazım, bu fotoşop güzeli v.s.) Evet, harika bir program, bir çok işe yarıyor, hem matbu hem dijital işlerde… Gel gelelim internet sitesi tasarımı yaparken çok hantal kalıyor. Özellikle vektörel işlemlerde bir ağır, bir yoğun çalışıyor ki, sormayın.

Fireworks ise işi sadece “web” olarak sırtlandığı için fazladan enerji tüketmeden sizi karşısına alıyor ve hem bitmap hem de vektörel çalışmaları aynı sahne içerisinde rahatlıkla ve kolaylıkla yapabiliyor. Kullanıcı arayüzü daha “kullanıcı dostu”. (Burada yusır fıriendli sözünü kullanmadım, dikkatinizi celbederim). Bir nesneyi seçip işlem yapabilmek, nesnelerin sıralarını değiştirebilmek, maskeleyebilmek gibi özellikleri çok daha hızlı gerçekleştiriyorsunuz. Tek eksik yanı sadece RGB renk kanalını destekliyor olması, CMYK çalışmalar yapamıyorsunuz . (Zaten işinin sadece web olduğunu söylemiştik)

Fireworks dosya uzantısı olarak PNG kullanıyor. Çok katmanlı PNG biçemi ile sıradan bir görsel görüntüleyici ile çalışmalarınıza hızlıca bir önizleme yapmanız çok kolay. Üstelik bir çok vektörel ve bitmap biçemi destekliyor ayrıca PSD ve Layer TIFF dosyalarını da %99 başarı ile görüntüleyip düzenlemeye izin veriyor.

Photoshop’u seviyorum lakin Fireworks’ü artık daha çok seviyorum.

Bu programlara da göz atmak isteyebilirsin;

- GIMP
- Inkscape
- Painter

Ders anlatır mahiyette bir açıklama yapmayacağım ama çok basit bir özellik göstererek CSS güzelliğinden bir parça anlatmak isterim.

Bildiğiniz üzere CSS’de class (sınıf) atama, ID (#) girerek tanımlama ya da etiket belirterek (body, table v.s.) biçimlendirme vardır. Bunun yanında HTML ile bütünleşik olarak kodun içindeki koda farklı özellikler de atanabilir. Ama benim esas anlatmak istediğim iki durum var;

1. İki farklı tanımın (mesela class’ın) kesiştiği biçimler
2. Eksi (-) margin değerleri ile oluşturulan harikalar

İki farklı tanımın (mesela class’ın) kesiştiği biçimler

Bu yöntem oldukça ilginçtir. Örneğin iki farklı class ile farklı biçimlendirmeler verdiğimizi düşünelim. Bunun yanında bu ikisinin aynı nesneye atanması ile yepyeni bir özellik ortaya çıkardığımızı. Örnekle açıklayalım. İlkin herhangi bir yazımıza “sarı” renk özelliği veren “Sari” classı oluşturalım;

.Sari {color:#FF0}

Bu classın atandığı nesne gördüğünüz üzere SARI oldu.

HTML kodu: <span class=”Sari”>SARI</span>

Şimdi “Mavi” classı ile mavi renkli başka bir yazı oluşturalım.

.Mavi {color:#0FF}

Bu classın atandığı nesne de gördüğünüz üzere MAVİ oldu.

HTML kodu: <span class=”Mavi”>Mavi</span>

Şimdi ise YEŞİL bir renk elde etmek istediğimizi farzedelim. Gerçek dünyada sarı ile mavi rengi karıştırdığınızda yeşil renk elde edersiniz. Gerçekten öykünerek her iki classın atandığı bir nesne oluşturalım, HTML kodumuz şöyle olmalı;

<span class=”Sari Mavi”>YEŞİL</span>

Ama durun bir şeyi atladık, gerçek dünyada değiliz, Sari ve Mavi classlarının birleşimini de CSS’de tanımlamamız gerekiyor :) Yani şöyle;

.Sari.Mavi {color:#0FF}

Classların nokta (.) ile başladığını ve CSS’de class isimlendirmelerinin numara ile başlayamayacağını hatırlatarak burada önemli olan noktayı belirteyim. İki classın kesişiminin gerçekleşmesi için classların bitişik yazılması ve arada boşluk olmaması gerekiyor. Eğer boşluk olursa bu sefer .Sari classı içindeki .Mavi classlı nesne için tanımlama yapılmış olur. (Pseudo class, yani çocuk nesnelerin biçimlendirmesi)

Kesişim yöntemleri olarak etiket ile class birleşimlerini yapabilirsiniz. Örneğin;

a.buton { color:#c00}

input.buton { color:#FFF}

Burada <a class=”buton”> etiketi için kullanılan “buton” classı için yazı rengini kırmızı verirken , <input class=”buton”> etiketi için kullanılan aynı isimli “buton” classı için beyaz vermiş oluyoruz. Bir başka örnek;

#Mor.Sari { color:#93F}

Burada ise kimliği (ID) “Mor” olan herhangi bir nesneye “Sari” classı verdiğimizde atanacak rengi tanımladık.

Örnek HTML: <p id=”Mor” class=”Sari”>YAZI</p>

Gördüğünüz gibi ID’si Mor olan ve classı .Sari olan herhangi bir nesne için apayrı bir biçimlendirme verdik, en yukarıdaki .Sari classına ait biçimlendirme sonrakiler tarafından iptal edildi.

Bir hatırlatma daha; CSS’de class, id veya etiket tanımlaması yapıldığında isimlendirmelerde boşluk olmamalı. Yani “.Bicimlendir Beni” şeklinde bir class ismi yada “#Kimlik No” gibi bir ID tanımlaması çalışmayacaktır.

CSS’de kesişim yöntemi Internet Explorer 6 ve alt sürümlerde çalışmamaktadır.

Eksi (-) margin değerleri ile oluşturulan harikalar

CSS geliştirildikten sonra “stupid table” tabiri ortaya çıktı. Yani “aptal tablolar”.

Tablolarla oluşturulan layout – sitenin genel şablonu – çok fazla kod içeriyordu ve tablolar gereksiz yere yüzlerce satır işgal ediyordu. Ayrıca siteler kodun tamamı yüklenmeden görünmüyor bu da kullanıcıyı bekletiyordu. (56K bağlantıların olduğu zamanlarda bunun ne denli önemli olabileceğini gözardı etmemeli)

Sonrasında DIV ve CSS birleşimi ile oluşturulan şablonlar kullanılmaya başlandı ve sonuç: %20′ye yakın daha az kod, daha hızlı yüklenen ve tamamı yüklenmeden gösterilmeye başlanan web siteleri ve mobil cihazlar için kabul edilebilir boyutlar.

DIV ile oluşturulan şablonlarda margin, padding, float ve clear özelliği fazlasıyla kullanılır. Ben burada eksi (-) margin değerleri ile nelerden kurtulduğumuzu anlatacağım. Bunu bir örnekle vermek istiyorum:

Elde etmeye çalıştığım görüntü “İkinci kutu” yazan şekil. Birinci kutu yazan şekli elde etmek tablolarla zor değil ancak ikinci kutu için benim en az bir adet görsele ve iç içe kullanılmış iki tabloya ihtiyacım var. Burada ise aşağıdaki kodları kullandık;

CSS Kodları:

.Kutu {background-color: #F90;padding: 10px;width: 200px;margin:10px 0px;}

.Icerik {background-color: #666; border: 1px solid #F60; color: #FFF;padding: 5px;}

.Eksi { margin-left:10px; width:190px}

.Eksi .Icerik { margin-left:-20px;}

HTML Kodları:

<div class=”Kutu”>

<div class=”Icerik”>Birinci kutu</div>

</div>

<div class=”Kutu Eksi”>

<div class=”Icerik”>İkinci kutu</div>

</div>

Bu görünümü tablolar ile oluşturmaya çalışmak çok fazla kod gereksiniminin yanı sıra fazladan görsel oluşturmak gibi bir mecburiyet getirebilir.

• CSS optimizasyonu: http://www.cssoptimiser.com
• CSS Garden: http://www.cssgarden.co.uk

Günümüzde bilgisayar dilinde iki tür görsel biçemi var. Bitmap ve Vector. Bitmap, adı üzerinde anlalışacağı üzere her bir piksele renk kodlaması girilerek elde edilen görsellerdir. Vektör görsel ise, görseli oluşturan objelerin koordinat, renk ve türlerinin kodlanması ile oluşturulur. Örneğin: 100 piksel (benek) X 100 piksel bir görseli Bitmap yapmak istediğinizde, 100×100 adet piksel noktalarının her birine ilgili noktanın renk kodunu yerleştirmeniz gerekir. Vektörel olarak bu görseli elde etmek istediğinizde ise, şekli oluşturacak noktaların koordinatlarını, içinin dolgu rengini, kenarlık çizgi rengini girmemiz gerekecektir. Durun, endişe etmeyin, bu dediklerimin tamamını zaten programlar yapıyor, size kalan sadece ne yapacağınıza karar vermek.

Biteşlem görsellerin uzantısı BMP. Ancak BMP yüksek boyutları sebebi ile tercih edilmiyor, bunun yerine sıkıştırılmış dosya biçemi olan JPEG biçemi kullanılır. Ancak JPEG görseli, sıkıştırma oranına göre kalitesini yitirir. Sıkıştırma sayesinde 1 MB’lık bir BMP dosyasını 50 KB’a kadar düşürebilirsiniz. Tabi kalitesinden ne kadar ödün verirseniz sıkıştırmadan o derece karlı çıkarsınız. Bunun yanında GIF dosya biçemi de vardır, ancak JPEG’den farklı olarak GIF’lerin renk skalası 256 adetle sınırlıdır. Yani 256 renkten fazla renk kullanamazsınız. Ayrıca GIF’lerde animasyon yapabilme seçeneğiniz de vardır, birden fazla sahnelerin görüntülenme zamanlarını ve döngüsünü ayarlayıp kaydedebilirsiniz. Unutmadan, GIF dosya biçeminde transparan kaydetme opsiyonu da vardır ancak bu da sınırlıdır. Her zaman istenilen sonucu vermez, bir çok noktada kullandığınız zemin rengine göre matte color kullanmak zorunda kalabilirsiniz, bu da başka bir zeminde görselinizin kenarlarının kırık kırık görünmesine sebep olur.

Sıra geldi PNG’ye. PNG 32 bit renk desteğine sahip, alfa kanal desteği olan bir biçemdir. Alfa kanal nedir? Alfa kanal, beyaz ve siyah arasındaki renk tonlarını içeren, beyazdan siyaha doğru giden renk skalasında, siyah gördüğü yerleri şeffaflaştıran, beyaz gördüğü yeri daha da görünür kılan bir kanaldır. Tamamen siyah olan kısmı görünmez, tamamen beyaz olan kısmı ise görünür kılar.

Peki PNG ne gibi avantajlar sunar?

- Şeffaf arkaplan sayesinde farklı farklı zeminlerde kullanmak için aynı görselden defalarca kez üretmek zorunda kalmazsınız.  Tasarım yapan arkadaşlar bilirler, arkaplanı şeffaf gelmeyen logolar yüzünden ortaya çıkan sorunları :)
- Görüntü kalitesi JPEG’e oranla daha iyidir (Eh tabi doğal olarak boyutu da daha fazla)
- Pattern uygulamalarında, gradyent renk geçişlerinde daha iyi sonuçlar verir.
- HTML optimizasyonunda kesilip yerleştirilen görseller arasındaki uyumsuzluk sorunu en aza iner.
- HTML yaparken, tıpkı Photoshop ve Fireworks’de olduğu gibi “katman” mantığı ile görselleri bütün halinde aktarabilirsiniz. Böylece kullanılan görselleri bir arada ve düzgün olarak görüntüler, bir değişiklik anında birden fazla görseli güncellemek yerine tek bir görseli güncelleyerek zaman kazanırsınız.

Ayrıca şu kaynaklara da göz atabilirsiniz:

- PNG nedir Wiki: http://tr.wikipedia.org/wiki/Portable_Network_Graphics
- JPEG nedir Wiki: http://tr.wikipedia.org/wiki/JPEG
- GIF nedir Wiki: http://tr.wikipedia.org/wiki/Graphics_Interchange_Format
- BMP (Bitmap) nedir Wiki: http://tr.wikipedia.org/wiki/Windows_bitmap

Öncelikle anında mesajlaşma programınızın Pidgin olması gerekiyor, zira bu şifreleme yöntemi için Pidgin kullanmak zorundasınız.  Çünkü başka bir program henüz desteklemiyor, desteklese de biz bilmiyoruz, bilsek de güvenmiyoruz! Pidgin kısaca “kuş dili” demek. Programın çok sade bir arayüzü var ama en azından sistem kaynaklarınızı tüketmediğinden emin olabilirsiniz. Eh zaten görsellikten ziyade bilgisayarınızı mahvetmeyen bir programa ihtiyacınız varsa Pidgin’i kesinlikle kullanmalısınız. Pidginle tüm anlık ileti ağlarına bağlanabilirsiniz. (MSN, Yahoo, ICQ, AOL v.s.)

Pidgin arayüzünden görüntüler:

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Pidgin’in en güzel özelliği Firefox’da olduğu gibi eklentiler kurabiliyor olmanız. Eh, açık kaynak kodculuğun güzelliği bir kez daha kendini gösteriyor. Merak edip de “Ne yazmış bu adamlar, arkaplanda ne yapıyor bu program?” dediğinizde az biraz programcılık bilginiz varsa her şeylerini görebiliyorsunuz.  İskeletinden sinir sistemine kadar her şeyi.

Pidgin’de bir çoklarında olmayan bir özellik var, yazışmaları şifreleme! Pidgin Encryption eklentisini yükleyerek, karşı tarafa da yükleterek görüşmelerinizi şifreleyebilirsiniz. Şifreli görüşmeye başladığınız anda program karşı taraftan da onay istiyor. Karşılıklı anahtarlar alındıktan sonra yazışmalarınızı kimsenin okuyamacak, okusa da anlayamacak olmasından emin bir şekilde gönül rahatlığıyla görüşmenizi yapıyorsunuz. Pidgin bu yüzden size “Karşı tarafa hayatınızın sırrını vermeyin, devlet sırrı anlatmayın, Amerikayı Piri Reis keşfetti demeyin” gibi uyarılarda bulunmaz. Umuma açık sohbetler yaparken şifrelemeniz gerekmez elbette ancak çok çok önemli görüşmelerinizi yaparken bu şifrelemenin ne kadar faydalı olabileceğini unutmayın.

Şimdi sıra geldi siz nasıl kurabilirsinize:

• Pardus kullanıyorsanız paket yöneticinizde Pidgin‘i ve Pidgin Encryption eklentisini kurmanız gerekiyor. Sonrasında eklentiyi “Eklentiler” alanından aktif etmelisiniz. Aktif ettikten sonra görüşme yaptığınız pencerede bir “kilit” simgesi çıkıyor. Bu kilit simgesine tıklayarak karşılıklı görüşmelerinizi şifreleyebilirsiniz. Unutmadan, karşı tarafta da Pidgin Encryption eklentisinin olması gerekiyor.
• Şayet Windows kullanıcısı iseniz bu adresten bilgisayarınıza indirip kurabilirsiniz. Daha sonrasında Pidgin Encryption eklentisini kurmayı unutmayın…

Peki şifrenin çözülme riski var mı? Şayet azılı bir suçlu değilseniz kimsenin sizin görüşmelerinizdeki 1024 bitlik şifreli kelimelerinizi çözme gayreti içerisine gireceğini sanmam. Zira her görüşme penceresi için ayrı bir anahtar oluşturabiliyorsunuz. Ama olurda girişirlerse zannedersem çözmek en azından bir kaç yıl sürebilir. Denemesi bedava :)

Bu yazıda Özgürlükİçin forumlarında ortaya atılan bir fikrin nasıl büyüyüp, nasıl bir simge temasına dönüştüğünün hikâyesi anlatılıyor…

Daha önceleri Linux temelli bazı projeleri denemiş biri olarak Pardus’a da temkinli yaklaşmış, ilk sürümde Çalışan CD ile Pardus’u bir kez denemiş, “Hmm, güzelmiş” deyip CD’yi arşivime yerleştirmiştim.

Şu anda 2008.2 sürümünde OpenOffice.org Kelime İşlemci’de, gözümü karartarak yaptığım Tatul Simge Teması’nın hikayesini yazıyorum. Yazımda heyecanımla birlikte bazı eksiklikler ve hatalar olabilir, şimdiden mazur görün.

Ne yapıyorum ben?

Herkesin Pardus’a bir şekilde katkı sağlamak istediğini gördükten sonra bir grafiker olarak ne yapabilirim sorusunun akabinde kendimi Tasma’daki Görünüm ve Temalar kısmına takılı halde buldum. Başlıkları incelerken “Simgeler” bölümünü açtım. Orada “Yeni tema kur…” butonunu görmüş olmam beni nasıl heyecanlandırdı bilemezsiniz.

Google amca, nasıl yapacağım ben bu simge temasını?

Hemen Google’da “Pardus simge teması nasıl” diye arattırdım. Google her zamanki gibi insanı boş çevirir mi? Bir iki kaynağı inceledikten sonra, ön tanımlı simge dosyalarının “/usr/share/icons” yolunda olduğunu gördüm. Hemen Tuliana simge setini kopyalayıp masaüstüme aldım. İşte, Pardus’umun simgeleri gözümün önündeydi. Hızlıca bir göz attıktan sonra işe koyulma vaktinin geldiğini düşündüm. Evet, bir katkı da ben yapabilecek miydim acaba?

Aman Allah’ım, ne kadar çok simge varmış!

Kısa bir göz atmanın ardından kaç adet dosya olduğunu görmek için sağ tıklayıp klasör özelliğine baktım. Klasör sayısının arttığını gördükçe ne yalan söyleyeyim, gözlerimin iyice gerildiğini hissettim! 100, 350, 900, 1800, derken neredeyse 4000′e yakın dosya olduğunu gördüm. “Olsun canım, en azından bi’kaç tanesini yapsam yeter, ne olacak?” dedim.

İlk adım olarak klasör ve bazı sıklıkla gördüğüm simgeleri yaptım. Bunların arasında Sistem, Çöp Kutusu, Ağ bağlantıları vardı. İlk önizleme dosyalarını Öİ’de foruma girdim. (http://www.ozgurlukicin.com/forum/yeni-fikirler/3814/?page=1) Görüntülere aldığım tepkiler iyi olunca, biraz daha şevke gelerek, “hepsini yapsam mı acaba?” diye düşündüm.

Birkaç Pardus’cu arkadaşıma Tuliana’nın dosyaları ile karşık ilk bebek temamı gönderdim. Onlardan da gelen olumlu dönüşlerden sonra artık iyice kıvama geldiğimi hissetmeye başladım.

Büyük karar: Başlıyorum!

Artık yeteri kadar şevk duygusu ile dolunca “işe koyulmanın vakti geldi” dedim. Adobe Fireworks programımı açtım ve klasörlerdeki simgeleri tek tek inceleyerek, nasıl simgeler yapmam gerektiği konusunda kafa yordum.

Simgeleri sırayla yapmak yerine, birbirleri ile olan ilişkileri, ifade ettiği konuların birbirine yakınlığı ile değerlendirerek çizmeye başladım. Örneğin; dizin simgesinden sonra dizinlere ait diğer renklerdeki ve ifadelerde ki çizimleri yaptım. Simgeler içerisinde bazı özel klasör çizimleri de ekledim. (Üzerinde güneş gözlüklü bir ufaklığın olduğu klasör göreceksiniz. Aslında kendim için yapmıştım ama herkes için olan sürümde de olmasında bir sakınca görmedim, zaten öntanımlı olarak hiçbir yere atanmış olmadığını da belirteyim. Bu arada o gözlüklü ufaklık da benim oğlum :)) Malum işletim sisteminde bir kez Belgelerim simgesini değiştirmiş, ama güncellemelerden sonra bu seçeneğin de kapatıldığını anımsayınca “Büyüksün Pardus!” dedim içimden bağırarak!

Bitmeyecek gibi…

Geceli gündüzlü 2 hafta geride kalmıştı ve daha yarısına bile gelmemiştim. Çizerken inanılmaz derecede zevk alırken, kaydettiğim yere dönüp baktığımda şevkim kırılıyordu. 650 tane farklı simge (128×128 benek) ve bunların 64, 48, 32, 22, 16 benek ölçülerindeki boyutlandırılmış eşçizimleri… “Rakamlara takılma, vakit bol , yavaş yavaş yaparsın” diye kendimi telkin ederken Pardus 2008.2 sürümü çıktı. O esnada Pardus çalışma takviminde KDE 4 temelli sistemin Nisan 2009′da geleceğini görünce, eteklerim tutuştu. Bir şeyler yapmalıydım ama nereye gitti ilham perilerim?

İlham perilerim kaçınca…

Her tasarımcının korkulu kabusu; ilham perileri sizi terk ediyor. Ve siz bilgisayarınıza, bilgisayar size bakıyor. “Mhh, olmayacak galiba” diye düşünüyorsunuz. “Bir ara vermeliyim, ne zaman başlarım, 2 hafta sonra bakarım” diyor ve yaklaşık 3 haftalık bir kopuş yaşıyorum. Öİ’deki forumlara yazıyorum “Bakın arkadaşlar yapıyorum ben, %60′dayım” diyorum ve şevkedici söz demetleri bekliyorum. Olumlu cevaplar alıyorum ama olmuyor. “Sanırım biraz ara vermeliyim…” diyorum ve şehir dışına çıkıp biraz kafa dinliyorum. Ufak tefek işleri de bertaraf edip zihnimi iyice boşalttıktan, toplamda 1 ayı bulan ayrılık sürecinden sonra projeyi açıyorum ve “Ha gayret , ha gayret” diyerek kendimi fişekliyorum.

Neredesin sen?

İlham perilerim geri dönüyor ve hızla çalışmaya devam ediyorum. Sonra anlıyorum ki bir kaç gün aynı ortamda yapılan çalışmalar insanı biraz köreltiyor. Farklı mekanlarda, farklı arkadaşların yanına giderek “Bak simge teması yapıyorum, nasıl oluyor?” cevabıyla moral deponuzun dolduğunu hissediyorsunuz ve bu beyninize, elinize yakıt katkısı sağlıyor. “Nasıl yapıyorsun ya?” sorusuna karşılık, “bak böyle…” diye göstererek hep en sonlara ötelediğiniz “Ev Dizini” simgesini o anda çiziyorsunuz. “Harika ya!” cevabını aldıktan sonra , epeyce çizim yapmaya yetecek 3 günlük yakıtla eve dönüyorsunuz.

Sona doğru yaklaşırken

Artık simgeler neredeyse bitmek üzere ama en zorları hep en sona bırakmışım! Peki ya Pisi’yi, Çomar’ı nasıl yapacağım ben? Temayı yaparken kullanıcı alışkanlıklarını da göz ardı etmemek gerektiğini düşünerek sadece ufak tefek değişiklikler ve gölge oyunlarının kafi geleceğinde karar kılıyorum ve Pisi ile Çomar’a biraz makyaj yapıyorum. Ama Çomar çok mu somurtuyo ne? Azıcık güldürelim mi? Olur olur! Çomara bir kahkul çizip yüzüne de hafif bir tebessüm konduruyorum ve kaydediyorum.

Ve sonunda!

Artık 128×128 benek çizimlerin sonuna gelmiş bulunuyorum. Geriye kalan farklı boylardaki eşçizimleri yaparım, nasıl olsa büyük kısım bitti diyorum. Büyük iş bittikten sonra küçükleri gözünüze gelmediğinden bu işlemde 3 gün bekliyor ister istemez (maalesef). Son bir gayretle “artık sona geldik bitirmeliyim” diyerek diğer boyutlarda olanları hazırlamaya çalışıyorum ve bu işlemin çizmekten daha zor olduğunu görüyorum. Dile kolay ~650×5 adet daha eşçizim oluşturulacak. Neyseki uykusuz kalma pahasına “bitecek bitecek” baskılarımla bunu da hallediyorum ve çok uykum olmasına rağmen heyecanım yüzünden uyuyamıyorum. 1 saatlik kıvranmanın ardından yayınlayacağım web sitesinin tasarımına başlıyorum ve onu da bu hızla 2 saatte çizip 2 saatte de HTML’e döküyorum. Web sitesini bitirdikten sonra, arkadaşlarıma denemeleri ve hataları söylemeleri için gönderiyorum. Onlar da sağolsunlar deneyip olumlu cevap veriyolar ve ben artık yayımlamaya hazır olduğumu hissediyorum.

Merhaba, ben Tatul

Öİ’deki foruma logoyu ve birkaç simgeyi de yerleştirerek duyurumu yapıyorum. Beklemeye başlıyorum ve yorumlar teker teker düşüyor.

Sezaiyorum: “Elinize sağlık kullanmaya başladım :)”

Pekgenc: “Pardus 2008.2 kullanıyorum. Sorunsuz yükledim. Gerçekten çok şık olmuş. Eline koluna sağlık.”

Osmank3: “Uufff! Bu ne güzel bir çalışma böyle! Hayran kaldım valla! Hemen indirip kuracağım…”

KDE 4 uyumu için yeterince yakıt almış mıyım, ne dersiniz? :)

Tatul’u Pisi yapalım

Tatul’u tek tıkla kurulan bir yapıya kavuşturmak lazım derken Ali İMREK arkadaşımız yardıma koşuyor ve Pisi paketi için gerekli olan dosyaları ve yönergeleri gönderdikten sonra Pisi paketimizi de oluşturuyor ve web siteme yerleştiriyoruz. Tatul’un Pardus deposuna yerleştirilmesi süreci henüz devam ediyor. Lisans ayrıntılarını sonlandırdıktan sonra paket yöneticisinden “Tatul” yazarak temayı daha kolayca kurabileceğinizi belirterek Tatul’un ne anlama geldiği konusuna geçiyoruz.

N’ola ki bu Tatul?

Web sitesinde bunu şu şekilde açıkladım:

“Tatul, Doğu Anadolu bölgemizde – özellikle Erzurum’da – kedilerin patilerine verilen yöresel addır. Çoğunlukla kedilerin patileri için kullanılır ama yer yer köpek ve patili diğer hayvanlar için de kullanıldığı biliniyor.

Simge temamıza isim düşünürken, hem yerel, hem özel, hem güzel olsun istedik ve bu ismin uygun düşeceğini hissettik. Ayrıca Flickr web sitesinde sadece hayvanların fotoğraflarına özel TATUL isimli bir fotoğraf grubumuzun da olduğunu belirtelim.”

(Simge temasının tamamını ben yapmama rağmen bazı noktalarda bizden bahsediyorum çünkü, ilk aşamalarda deneyip geri dönen bir çok Pardus sever arkadaşımın katkısı da yadsınamaz)

Teknik ayrıntılar: Siz nasıl yapabilirsiniz?

Siz de simge seti yapıp bunu yayınlayabilirsiniz. Bunun için herhangi bir vektör ya da bitmap işleyen program kullanmanız gerekiyor. Benim öneri sırama göre, sıklıkla kullanılan programlar: Adobe Fireworks, Adobe Illustrator, Adobe PhotoShop, Macromedia Freehand, Inkscape, GIMP şeklinde sıralanabilir. Çizimlerinizi 96 ya da 72 dpi çözünürlükte, 128×128 benek ölçülerinde, vektörel olarak çizip, PNG 32 transparan olarak ihraç ederseniz daha iyi netice alabilirsiniz. Ama vektörel çizimlerdeki hızı, efekt ve filtrelerinin bolluğu sayesinde Fireworks programını kullanmanızı şiddetle tavsiye ederim. Pardus üzerinde Wine paketi ile birlikte Fireworks 8, Adobe Photoshop CS2′yi kullanabileceğinizi, bunun yanında Inkscape ve GIMP’in ücretsiz olduğunu da belirtip yazımı sonlandırmak istiyor ve grafiker arkadaşlardan bu yönde çalışmalar yapmaları konusunda ısrarcı olmalarını diliyorum.

Simge temasını deneyip görüş ve eleştirilerini bana ileten, Erkan Şahan, Hüseyin Tolgay, Hasan Tolgay’a, Pisi paketi oluşturmada bana yardımcı olan Ali İmrek’e, iç acıcı yorumlarını ileten Özgürlük İçin kullanıcılarına teşekkürlerimi buradan bir kez daha iletiyorum.

KDE4 için yeniden elden geçmiş Tatul simge temasında görüşmek üzere. İyi günlerde kullanın. Hoşça kalın.

• Şifreleriniz birbirinin aynısı asla olmasın, e-posta şifreniz ile herhangi bir siteye üye olurken belirleyeceğiniz şifrenizin aynı olması demek, o bilgilere erişebilecek site sahiplerinin e-postalarınıza rahatlıkla bakabilme olanağının olması demektir.
• İşe yaramaz ya da ayda yılda bir uğrayacağınız önemsiz siteler için sabit bir kullanıcı adı ve çok basit bir şifre belirleyin ve hepsinde aynısını kullanın.
• Şifre hatırlatma sorunuzu asla “tuttuğum takım” “en sevdiğim yemek” “eşimin adı” gibi kolay tahmin edilebilir cevaplarla oluşturmayın.
• Sizin aklınıza gelen ilk en kolay şifrenin, başkalarının da aklına rahatlıkla gelebileceğini unutmayın

Şimdi sıra nasıl hem karmaşık hem de akılda kalıcı ve unutulmayan şifre oluşturabiliriz, ona bakalım:

• Şifreniz rakamlarla ve harflerle birlikte oluşmalıdır. Durun hemen korkmayın, nasıl aklımda kalacak demeyin. Devam edelim…
• Aklınızda tutmanız gerekenin şifre değil, şifre belirleme yöntemi (nasıl yani demeyin, sabır biraz) olduğunu benimseyin

Buraya kadar anlaşılmayan noktanın şifre yöntemi olduğunu biliyorum, şimdi onu açıklayalım

• Şifre yöntemi için öncelikle hiç bir şekilde unutmayacağınız bir rakamı aklınıza getirin. Mesela eşinizin doğum tarihi. 12.01.1978 olsun. (Eşimin doğum tarihini unuturum diyorsanız, bence savaşa her daim hazırlıklı olmalısınız, yok evli değilim diyorsanız aklınızda sürekli kalacak bir rakam illaki olacaktır :))
• Benim şifremi oluşturan şeyin, eşimin doğum tarihi olduğunu, zihninizde sürekli hafıza kaybı olmadığı sürece unutmayacağınız muhakkak. İyi de bu da tahmin edilebilir diyorsanız, durun daha bitmedi
• Şifrem şöyle şekillendi ilk olarak: 12011978 Devam edelim. Şimdi bu rakamlar arasında size en sıcak olanı bulalım. Mesela 7 ve 8 rakamları peş peşe geliyor. Benim şifre belirleme yöntemim bu şekilde diyerek “bir anlamı” zihninize kazıyın. Belirli bir anlam içeren kelime öbekleri hep akılda kalıcıdır. Bu yüzden herkesin ilk şifresi doğum tarihidir :) (Kendi yöntemim zihnimde tabi, ayrıca hiç denemeyin bu yöntemden çok daha farklı şifrelerim var, he he burada paylaşacağımı mı sandınız? )
• Devam ediyoruz… Ben bu örnekte 7 rakamını almak istiyorum. Şimdi bu yedi rakamını şu şekilde yazacağım: Yedi Şifredeki 7 yerine yazı ile, ilk harfi büyük Yedi kelimesini ekliyorum, ve sonuç işte süper şifrem: 120119Yedi8
• Bu yöntemde şifre belirlerken şunu dikkate aldım: rakamlar arasında yalnız olanlardan, içinde ö,ğ,ü,ş,ç geçmeyen bir rakamı kendime referans aldım. Ayrıca 7′nin ortalarda olması da işime gelmedi değil, bu uğurlu rakamım da olabilir, nereden bileceksin ki? :)
• Şu yöntemi de deneyebilirdim, 120119YeTmIsSeKiZ.
• Bu ve buna benzer yöntemleri siz kendiniz belirleyebilirsiniz.

Bu şekilde belirlediğiniz şifrelerinizi hiç bir şekilde kimse ele geçiremez diyebilirim ve unutmayacağınızı da garanti ederim. Ya şifrem neydi, hmm, eşimin doğum tarihi, son iki rakamı yazı ile, baş harfleri büyük… Bakın hem bulmaca çözer gibi zevklidir, hem de zırt bırt şifre değiştirmek gibi bir derdiniz de olmaz. Diğer tüm farklı şifrelerinizi belirlerken başka numaralar  da kullanmalısınız. Mesela nişan tarihi, nikah tarihi, öss tarihi, cep numaranız, evlilik yıldönümü v.s. v.s. :) -

İşte size bir kaç öneri.

1. HTML yaparken DIV etiketlerini kullanmamaya özen gösterin. Outlook 2007′nin DIV’lerle arası hiç iyi değil.
2. Sayfa yapınızı table etiketleri ile oluşturun
3. CSS’leri <style> .class {nitelikler} </style> ile tanımlamak yerine etiket içerisinde kullanın. Örneğin: <span style=”color:red;font:normal 12px Arial”>Kırmızı Yazı</span>
4. Her bir nesneye ayrı ayrı style tanımlayın.
5. Tablolarda colspan,  rowspan kodları kullanmaktan şiddetle kaçının. Bunun yerine mümkün olduğunca parçalı tablo yapısı kullanın.
6. padding, margin gibi mesafe kodlarını kullanmamaya özen gösterin. Onun yerine yine başvuru kaynağımız table etiketi. Tablolardaki cellpadding ve cellspacing ile çözmeye çalışın.

Profesyonel çözümler için benimle iletişime geçebilirsiniz.