İlginç şeyler oluyor

Gittikçe artan bir kitap merakım var. Bununla birlikte çok garip şeyler de oluyor. Geçtiğimiz günlerde işte iken kardeşimden gelen “Ameliyat olacağım şimdi” telefonuyla birlikte kendimi hastanede bulmam bir oldu. Hastanede refakatçi olarak kalacak uygun kişi olduğum için yanıma okumak için kitap aldım. (Başka ne için alabilirim ki zaten? Savunma ya da yaralama amaçlı saldırılarda kullanılan kitaplar var ama kitabım o kadar kalın değildi.) Her neyse, lafı dolandırmayayım değil mi?

Kardeşimin sancılı bir uyanma faslında yaşadığım astım krizi sebebi ile kendimi dışarı attım, bir an için nefesimin geri gelmeyeceğini hissetsem de İstanbul’un kısmen işe yarayan pis havasını almak dahi kendime gelmeme yetti. Tekrar içeri girince kardeşimin ayılmaya başladığını gördüm. Gelenler, gidenler ve çeşitli ziyaretçilerden sonra nihayet akşam oldu ve ortalık sessizleşti. Kitabımı uykulu gözlerle okumaya başladım. Hastane de boş yatak olması da benim kısmetimdi, uzandım ve sayfaları çevirmeye başladım. Kitap Murat Menteş’in “Korkma Ben Varım” romanı. Bu “yaşayan varlık” için “şahane” demekle yetineceğim.  – Şuradan biraz okuyabilirsiniz

Bu arada size Taksim İlkyardım Hastanesi’nde olduğumu söylemeyi unuttum, çünkü işi ilginç kılan ilk nokta burası. Her neyse, herkes uyuyorken ben kitap okuyordum ama artık uykum iyice bastırmaya başlamıştı. Kitap güzel, gözümden uyku akıyor lakin uyuyamıyorum, okumak istiyordum. Okudum, okudum, okudum… Artık takatim tükendi. Bölümün bitimine bir kaç sayfa kala, kalanı da okuyup yatarım diye düşündüm. Bu düşünce ile birlikte son sayfaları çevirirken kitaptaki kahramanımız tam da bulunduğum hastanenin hemen karşısındaki eczaneye girmez mi? Uykum kaçar gibi oldu, bir adrenalin sızıntısı hisettim. Ama uykum kaçmayacak kadar ağırdı.

Bir an için Menteş’in büyücü olduğunu, hemen yan odada kitabı çarçabuk yazıp, bir iki saat içinde kitabı bastırıp, çantama attığını düşündüm.

Bunun yanında, kitabı okumaya başladığım tarihle olayların geçtiği tarih de birebir aynıydı. Kitabı aldıktan bir ay kadar sonra okumaya başlamıştım. Başka bir kaç kitapta daha buna benzer olaylar yaşadım.

İlginç şeyler oluyor, çok ilginç :))

“İlginç şeyler oluyor” için 1 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir