Oralı

Bir simge teması hikayesi: Tatul

// Temmuz 29th, 2009 // İnternet Dünyası, Teknoloji, Weboloji

Pardus 2008 (KDE 3.5x) simge seti Tatul için hazırladığım ve Özgürlükİçin E-Dergi 11. sayıda yayınlanan yazımı burada paylaşmak istedim. Şu günlerde 2009 sürümü için iyileştirmeler ve güncellemeler yaparak yetiştirmeye çalıştığım Tatul 2009′u bekleyen arkadaşlara biraz daha sabır diyorum, yazıya geçiyorum ve dergide yayınlandığı haliyle birebir aktarıyorum.

Bu yazıda Özgürlükİçin forumlarında ortaya atılan bir fikrin nasıl büyüyüp, nasıl bir simge temasına dönüştüğünün hikâyesi anlatılıyor…

Daha önceleri Linux temelli bazı projeleri denemiş biri olarak Pardus’a da temkinli yaklaşmış, ilk sürümde Çalışan CD ile Pardus’u bir kez denemiş, “Hmm, güzelmiş” deyip CD’yi arşivime yerleştirmiştim.

Şu anda 2008.2 sürümünde OpenOffice.org Kelime İşlemci’de, gözümü karartarak yaptığım Tatul Simge Teması’nın hikayesini yazıyorum. Yazımda heyecanımla birlikte bazı eksiklikler ve hatalar olabilir, şimdiden mazur görün.

Ne yapıyorum ben?

Herkesin Pardus’a bir şekilde katkı sağlamak istediğini gördükten sonra bir grafiker olarak ne yapabilirim sorusunun akabinde kendimi Tasma’daki Görünüm ve Temalar kısmına takılı halde buldum. Başlıkları incelerken “Simgeler” bölümünü açtım. Orada “Yeni tema kur…” butonunu görmüş olmam beni nasıl heyecanlandırdı bilemezsiniz.

Google amca, nasıl yapacağım ben bu simge temasını?

Hemen Google’da “Pardus simge teması nasıl” diye arattırdım. Google her zamanki gibi insanı boş çevirir mi? Bir iki kaynağı inceledikten sonra, ön tanımlı simge dosyalarının “/usr/share/icons” yolunda olduğunu gördüm. Hemen Tuliana simge setini kopyalayıp masaüstüme aldım. İşte, Pardus’umun simgeleri gözümün önündeydi. Hızlıca bir göz attıktan sonra işe koyulma vaktinin geldiğini düşündüm. Evet, bir katkı da ben yapabilecek miydim acaba?

Aman Allah’ım, ne kadar çok simge varmış!

Kısa bir göz atmanın ardından kaç adet dosya olduğunu görmek için sağ tıklayıp klasör özelliğine baktım. Klasör sayısının arttığını gördükçe ne yalan söyleyeyim, gözlerimin iyice gerildiğini hissettim! 100, 350, 900, 1800, derken neredeyse 4000′e yakın dosya olduğunu gördüm. “Olsun canım, en azından bi’kaç tanesini yapsam yeter, ne olacak?” dedim.

İlk adım olarak klasör ve bazı sıklıkla gördüğüm simgeleri yaptım. Bunların arasında Sistem, Çöp Kutusu, Ağ bağlantıları vardı. İlk önizleme dosyalarını Öİ’de foruma girdim. (http://www.ozgurlukicin.com/forum/yeni-fikirler/3814/?page=1) Görüntülere aldığım tepkiler iyi olunca, biraz daha şevke gelerek, “hepsini yapsam mı acaba?” diye düşündüm.

Birkaç Pardus’cu arkadaşıma Tuliana’nın dosyaları ile karşık ilk bebek temamı gönderdim. Onlardan da gelen olumlu dönüşlerden sonra artık iyice kıvama geldiğimi hissetmeye başladım.

Büyük karar: Başlıyorum!

Artık yeteri kadar şevk duygusu ile dolunca “işe koyulmanın vakti geldi” dedim. Adobe Fireworks programımı açtım ve klasörlerdeki simgeleri tek tek inceleyerek, nasıl simgeler yapmam gerektiği konusunda kafa yordum.

Simgeleri sırayla yapmak yerine, birbirleri ile olan ilişkileri, ifade ettiği konuların birbirine yakınlığı ile değerlendirerek çizmeye başladım. Örneğin; dizin simgesinden sonra dizinlere ait diğer renklerdeki ve ifadelerde ki çizimleri yaptım. Simgeler içerisinde bazı özel klasör çizimleri de ekledim. (Üzerinde güneş gözlüklü bir ufaklığın olduğu klasör göreceksiniz. Aslında kendim için yapmıştım ama herkes için olan sürümde de olmasında bir sakınca görmedim, zaten öntanımlı olarak hiçbir yere atanmış olmadığını da belirteyim. Bu arada o gözlüklü ufaklık da benim oğlum :)) Malum işletim sisteminde bir kez Belgelerim simgesini değiştirmiş, ama güncellemelerden sonra bu seçeneğin de kapatıldığını anımsayınca “Büyüksün Pardus!” dedim içimden bağırarak!

Bitmeyecek gibi…

Geceli gündüzlü 2 hafta geride kalmıştı ve daha yarısına bile gelmemiştim. Çizerken inanılmaz derecede zevk alırken, kaydettiğim yere dönüp baktığımda şevkim kırılıyordu. 650 tane farklı simge (128×128 benek) ve bunların 64, 48, 32, 22, 16 benek ölçülerindeki boyutlandırılmış eşçizimleri… “Rakamlara takılma, vakit bol , yavaş yavaş yaparsın” diye kendimi telkin ederken Pardus 2008.2 sürümü çıktı. O esnada Pardus çalışma takviminde KDE 4 temelli sistemin Nisan 2009′da geleceğini görünce, eteklerim tutuştu. Bir şeyler yapmalıydım ama nereye gitti ilham perilerim?

İlham perilerim kaçınca…

Her tasarımcının korkulu kabusu; ilham perileri sizi terk ediyor. Ve siz bilgisayarınıza, bilgisayar size bakıyor. “Mhh, olmayacak galiba” diye düşünüyorsunuz. “Bir ara vermeliyim, ne zaman başlarım, 2 hafta sonra bakarım” diyor ve yaklaşık 3 haftalık bir kopuş yaşıyorum. Öİ’deki forumlara yazıyorum “Bakın arkadaşlar yapıyorum ben, %60′dayım” diyorum ve şevkedici söz demetleri bekliyorum. Olumlu cevaplar alıyorum ama olmuyor. “Sanırım biraz ara vermeliyim…” diyorum ve şehir dışına çıkıp biraz kafa dinliyorum. Ufak tefek işleri de bertaraf edip zihnimi iyice boşalttıktan, toplamda 1 ayı bulan ayrılık sürecinden sonra projeyi açıyorum ve “Ha gayret , ha gayret” diyerek kendimi fişekliyorum.

Neredesin sen?

İlham perilerim geri dönüyor ve hızla çalışmaya devam ediyorum. Sonra anlıyorum ki bir kaç gün aynı ortamda yapılan çalışmalar insanı biraz köreltiyor. Farklı mekanlarda, farklı arkadaşların yanına giderek “Bak simge teması yapıyorum, nasıl oluyor?” cevabıyla moral deponuzun dolduğunu hissediyorsunuz ve bu beyninize, elinize yakıt katkısı sağlıyor. “Nasıl yapıyorsun ya?” sorusuna karşılık, “bak böyle…” diye göstererek hep en sonlara ötelediğiniz “Ev Dizini” simgesini o anda çiziyorsunuz. “Harika ya!” cevabını aldıktan sonra , epeyce çizim yapmaya yetecek 3 günlük yakıtla eve dönüyorsunuz.

Sona doğru yaklaşırken

Artık simgeler neredeyse bitmek üzere ama en zorları hep en sona bırakmışım! Peki ya Pisi’yi, Çomar’ı nasıl yapacağım ben? Temayı yaparken kullanıcı alışkanlıklarını da göz ardı etmemek gerektiğini düşünerek sadece ufak tefek değişiklikler ve gölge oyunlarının kafi geleceğinde karar kılıyorum ve Pisi ile Çomar’a biraz makyaj yapıyorum. Ama Çomar çok mu somurtuyo ne? Azıcık güldürelim mi? Olur olur! Çomara bir kahkul çizip yüzüne de hafif bir tebessüm konduruyorum ve kaydediyorum.

Ve sonunda!

Artık 128×128 benek çizimlerin sonuna gelmiş bulunuyorum. Geriye kalan farklı boylardaki eşçizimleri yaparım, nasıl olsa büyük kısım bitti diyorum. Büyük iş bittikten sonra küçükleri gözünüze gelmediğinden bu işlemde 3 gün bekliyor ister istemez (maalesef). Son bir gayretle “artık sona geldik bitirmeliyim” diyerek diğer boyutlarda olanları hazırlamaya çalışıyorum ve bu işlemin çizmekten daha zor olduğunu görüyorum. Dile kolay ~650×5 adet daha eşçizim oluşturulacak. Neyseki uykusuz kalma pahasına “bitecek bitecek” baskılarımla bunu da hallediyorum ve çok uykum olmasına rağmen heyecanım yüzünden uyuyamıyorum. 1 saatlik kıvranmanın ardından yayınlayacağım web sitesinin tasarımına başlıyorum ve onu da bu hızla 2 saatte çizip 2 saatte de HTML’e döküyorum. Web sitesini bitirdikten sonra, arkadaşlarıma denemeleri ve hataları söylemeleri için gönderiyorum. Onlar da sağolsunlar deneyip olumlu cevap veriyolar ve ben artık yayımlamaya hazır olduğumu hissediyorum.

Merhaba, ben Tatul

Öİ’deki foruma logoyu ve birkaç simgeyi de yerleştirerek duyurumu yapıyorum. Beklemeye başlıyorum ve yorumlar teker teker düşüyor.

Sezaiyorum: “Elinize sağlık kullanmaya başladım :)”

Pekgenc: “Pardus 2008.2 kullanıyorum. Sorunsuz yükledim. Gerçekten çok şık olmuş. Eline koluna sağlık.”

Osmank3: “Uufff! Bu ne güzel bir çalışma böyle! Hayran kaldım valla! Hemen indirip kuracağım…”

KDE 4 uyumu için yeterince yakıt almış mıyım, ne dersiniz? :)

Tatul’u Pisi yapalım

Tatul’u tek tıkla kurulan bir yapıya kavuşturmak lazım derken Ali İMREK arkadaşımız yardıma koşuyor ve Pisi paketi için gerekli olan dosyaları ve yönergeleri gönderdikten sonra Pisi paketimizi de oluşturuyor ve web siteme yerleştiriyoruz. Tatul’un Pardus deposuna yerleştirilmesi süreci henüz devam ediyor. Lisans ayrıntılarını sonlandırdıktan sonra paket yöneticisinden “Tatul” yazarak temayı daha kolayca kurabileceğinizi belirterek Tatul’un ne anlama geldiği konusuna geçiyoruz.

N’ola ki bu Tatul?

Web sitesinde bunu şu şekilde açıkladım:

“Tatul, Doğu Anadolu bölgemizde – özellikle Erzurum’da – kedilerin patilerine verilen yöresel addır. Çoğunlukla kedilerin patileri için kullanılır ama yer yer köpek ve patili diğer hayvanlar için de kullanıldığı biliniyor.

Simge temamıza isim düşünürken, hem yerel, hem özel, hem güzel olsun istedik ve bu ismin uygun düşeceğini hissettik. Ayrıca Flickr web sitesinde sadece hayvanların fotoğraflarına özel TATUL isimli bir fotoğraf grubumuzun da olduğunu belirtelim.”

(Simge temasının tamamını ben yapmama rağmen bazı noktalarda bizden bahsediyorum çünkü, ilk aşamalarda deneyip geri dönen bir çok Pardus sever arkadaşımın katkısı da yadsınamaz)

Teknik ayrıntılar: Siz nasıl yapabilirsiniz?

Siz de simge seti yapıp bunu yayınlayabilirsiniz. Bunun için herhangi bir vektör ya da bitmap işleyen program kullanmanız gerekiyor. Benim öneri sırama göre, sıklıkla kullanılan programlar: Adobe Fireworks, Adobe Illustrator, Adobe PhotoShop, Macromedia Freehand, Inkscape, GIMP şeklinde sıralanabilir. Çizimlerinizi 96 ya da 72 dpi çözünürlükte, 128×128 benek ölçülerinde, vektörel olarak çizip, PNG 32 transparan olarak ihraç ederseniz daha iyi netice alabilirsiniz. Ama vektörel çizimlerdeki hızı, efekt ve filtrelerinin bolluğu sayesinde Fireworks programını kullanmanızı şiddetle tavsiye ederim. Pardus üzerinde Wine paketi ile birlikte Fireworks 8, Adobe Photoshop CS2′yi kullanabileceğinizi, bunun yanında Inkscape ve GIMP’in ücretsiz olduğunu da belirtip yazımı sonlandırmak istiyor ve grafiker arkadaşlardan bu yönde çalışmalar yapmaları konusunda ısrarcı olmalarını diliyorum.

Simge temasını deneyip görüş ve eleştirilerini bana ileten, Erkan Şahan, Hüseyin Tolgay, Hasan Tolgay’a, Pisi paketi oluşturmada bana yardımcı olan Ali İmrek’e, iç acıcı yorumlarını ileten Özgürlük İçin kullanıcılarına teşekkürlerimi buradan bir kez daha iletiyorum.

KDE4 için yeniden elden geçmiş Tatul simge temasında görüşmek üzere. İyi günlerde kullanın. Hoşça kalın.

Popularity: 94% [?]